طنز تلخ

 

خط و نشان!

چشم از کمک دوست در این دوره بپوش

کس قصه‌ی کهنه را نمی‌دارد گوش

از بس‌که پر از سنگ و کلوخ است این راه

کس آدم خسته را نگیرد بر دوش

هنگام خوشی باده ز دست‌ات گیرند

چون پیر شدی رها کنندت خاموش

هم دوست در این میان شناختم هم دشمن

تا من باشم که وا نسازم آغوش!

دست‌ام نگرفت دوست در وقت نیاز

از چشم فلک فتاده‌ام او هم روش!

ع. آرام

Advertisements

2 پاسخ

  1. باز هم بنویسید لطفا

  2. بسار خواندنی..سپاس

    زندگی ترکیب شادی با غم است
    دوست می دارم من این پیوند را
    گرچه می گویند :شادی بهتر است
    دوست دارم گریه با لبخند را

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: